چه زود از کوچه ی دل بستگی ها پر کشیدی

تو که گفتی از این کوچه اگر بارها هم گذر کنی خسته نمی شوی

ولی دیروز به من گفتی

که خسته شدی و قصد نداری به دیار سبز خوبی ها برگردی

ولی چرا دیر گفتی

کاش زمانی می گفتی که گونه هایم را غرق در شقایق نمی دیدی

آیا در معرفت و معصومیت نگاهم خوبی و صفارا نخوانده ای